Wezwali do wprowadzenia 10-letniego moratorium

W dniach 4-7 listopada 2014 roku przedstawiciele społeczności autochtonicznych, enwironmentalistów i obrońców praw człowieka z 12 regencji i miast Papui Zachodniej spotkali się w Jayapurze, by omówić problemy związane z leśnictwem i przemysłowymi plantacjami na dużą skalę, które w ostatnich latach rozwijają się w zdumiewającym tempie na całej wyspie. Warto podkreślić wagę tego spotkania; trudności i koszty podróży po Papui Zachodniej sprawiają, że poszczególne wspólnoty nie mają ze sobą na co dzień kontaktu. Żyjąc w pewnej separacji wchodzą  w interakcje z przedsiębiorstwami usiłującymi działać na ich terenach niejako w osamotnieniu, chociaż stojące przed nimi problemy są podobne.

W trakcie prezentacji i dialogów opisano firmy zamierzające utworzyć plantacje przemysłowe w  Papui Zachodniej na przestrzeni najbliższych kilku lat, a także profile kompanii zainteresowanych pozyskaniem drewna z wysoko cenionych gatunków drzew. Organizatorzy spotkania uznali, że ważnym jest aby zgromadzone osoby poznały, często gorzkie doświadczenia wspólnot, które miały lub mają styczność z efektami działalności firm z tych branż oraz – jeżeli uznają to za konieczne – aby sformułowały wspólną listę postulatów kierowanych do decydentów rządowych i politycznych, mogących mieć wpływ na rozwój i przebieg inwestycji.

Uczestnicy usłyszeli o długotrwałych niesprawiedliwościach wokół plantacji w Jayapura, Keerom i Boven Digoel, gdzie ziemia została zawłaszczona przy wsparciu wojskowym w czasie dyktatury Suharto, powodując problemy, nierozwiązane do dziś. Formuła przekazu była wiarygodna, jako że to sami pokrzywdzeni opowiadali o trudnościach z jakimi musieli się zmagać po zmianach jakie zaszły w ich otoczeniu. Ludzie przybyli z głębokiego południa opowiadali o tym jak zostali zmarginalizowani w momencie gdy w ich okolicach pojawiły się plantacje w ramach rozwoju agrobiznesu MIFEE. Inni pochodzący z Sorong, Nabire i Mimiki opowiedzieli jak przygotowywali się do zmian, które przyszły na dobre wraz z powstaniem plantacji. Delegaci z Bintuni i Zatoki Wondama, opisując swoje doświadczenia uświadomili słuchaczy, że skutki przemysłu drzewnego są dla lokalnych społeczności nie mniej destrukcyjne.

W każdym z tych przypadków, pojawiające się zaburzenia i konflikty były bardzo podobne. Mówiono o zastraszaniu mieszkańców przez indonezyjskich żołnierzy i funkcjonariuszy policji wspierających przedsiębiorstwa, o utracie środków do życia po tym jak lasy zostały zniszczone, przytaczano obietnice firm zapowiadających rychły rozwój społeczności w sąsiedztwie których będą działały, opisywano pojawiające się problemy środowiskowe tj. zanieczyszczenia, powodzie i utrata zasobów wodnych. Mając to wszystko na uwadze, zebrani zgodzili się na wydanie wspólnej odezwy kierowanej do wszystkich podmiotów mających wpływ na wydawanie pozwoleń i licencji w tym sektorze..

Na szczycie sporządzonej listy, znalazł się postulat bodaj najważniejszy: wezwanie do wprowadzenia 10-letniego moratorium na tworzenie dużych plantacji i wdrażanie rozległych inwestycji leśnych. W intencji zgromadzonych okres ten powinien być wykorzystany na rozwiązanie istniejących już konfliktów na tym tle oraz stać się czasową zaliczką na znalezienie takich formuł inwestycji, dzięki którym firmy z omawianych branż mogłyby działać na tubylczych ziemiach bez narażania lokalnych społeczności. Zwracając się do rządu Indonezji, gubernatorów i terenowych administracji zaapelowali o wstrzymanie się z wydawaniem kolejnych licencji oraz o powołanie odpowiednich jednostek monitorujących stan środowiska i przestrzeganie praw człowieka. Dowódcę Okręgu Wojskowego Cenderawasih XVII poprosili o podjęcie wszelkich działań przeciwko członkom sił bezpieczeństwa zastraszających Papuasów i biorących udział w nielegalnym wylesianiu. Zwrócili się również do rad plemiennych w całej Papui Zachodniej aby ci tworzyli zespoły pojednawcze oraz zwykłe zespoły celem wydzielania granic plemiennych i nanoszenia ich na mapy.

Wśród organizatorów i koordynatorów spotkania znalazły się następujące organizacje: Yaysan Pusaka, Greenpeace Papua, SKP Jayapura, Jerat Papua, Foker LSM Papua oraz Jasoil Papua.

Opracowanie: Damian Żuchowski
Artykuł ukazał się także na http://www.wolnemedia.net

ŹRÓDŁA I LEKTURA UZUPEŁNIAJĄCA:

1. Papua-Wide meeting calls for 10 year Moratorium on Plantation and Forestry Industries https://awasmifee.potager.org/?p=1092

2. Papua-Wide meeting calls for 10 year Moratorium on Plantation and Forestry Industries http://westpapuamedia.info/2014/11/13/papua-wide-meeting-calls-for-10-year-moratorium-on-plantation-and-forestry-industries/

3. Brudne praktyki przemysłu spożywczego w Papui Zachodniej https://krewpapuasow.wordpress.com/2013/09/25/brudne-praktyki-przemyslu-spozywczego-w-papui-zachodniej/

4. Olej Palmowy w Papui Zachodniej. Studium przypadków https://krewpapuasow.wordpress.com/2014/03/18/olej-palmowy-w-papui-zachodniej-studium-przypadkow/

 

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Wiadomości i Newsy i oznaczony tagami , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s