Sebby Sambom – biografia i motywy walki o niepodległość Papui Zachodniej

Nazywam się Sebby Sambom i urodziłem  się 3 stycznia 1975 w odległej wsi Kembisek Worowi. W tym obszarze rozpoczęła się wielka wojna międzyplemienna pomiędzy dystryktami Landikma i Abenaho. Ojciec mój – Yanggahrom Sambom był wodzem biorącym udział w tym konflikcie i kontrolował on obszar pomiędzy Landikma i Abenaho. W roku 1956 do Abenaho  przybyła z Landikma moja matka Yukhe Loho i wzięła ślub z Yanggaharomem Sambomem, aby za pośrednictwem tego małżeństwa wprowadzić pokój w życiu północnej grupy plemiennej ludu Yali. Lud Yali słynął wówczas z wojowniczości i kanibalizmu, który był nieodłącznym elementem wojen międzyplemiennych.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

W roku 1963 przybyli do nas misjonarze pochodzący z Holandii i Kanady reprezentujący ZGG/NRC czyli Holenderski Kościół Reformowany. Obecnie są oni znani jako Pass Valley by Misionaries Zending NRC.

W 1977 roku doszło do ludobójstwa i zbrodni wojennych na rdzennej ludności w Jayawijaya prowadzonych pod dowództwem Albera Diena i Edhie Sarwo. W rezultacie tych wydarzeń w wieku trzech lat wraz z rodziną znalazłem się w obozie dla uchodzćów w rejonie Hulikma. Wtedy mój ojciec opuścił rodzinę i udał się wraz z 6 wojownikami w kierunku pogranicza Kobakma i Abenaho, aby powstrzymać wojnę i przeciwstawić się strategii spalonej ziemi – obronić swoją rodzinę  i przyszłość ludu Yali. To była długa wojna obejmująca obszary od Wameny do Pyramid, Kerubaga, Kelila, Bokondini, Iluga, Eragiam, Ninugahis, Mbabu, Aundam, Kobakma  aż do Witlanggo. Na tle historycznym opisanych wydarzeń wychowywałem się, poznając dyscyplinę wojenną i tradycję ludu Yali. W latach 1982-1987 uczyłem się w szkole podstawowej (YPK) w  Pass Valley zostając jej absolwentem w roku 1998. Później w latach 1991-1994 uczyłem się na wyższym poziomie w SMP PGPI, by następnie kontynuować edukację w Sorong w SUPM/SUPP, czyli inaczej Sekolah Khusus Program Perikanan, gdzie zgłębiałem tajniki hodowli ryb oraz rybołówstwa. Po jej ukończeniu zostałem instruktorem fundacji YAKPESMI prowadzonej przez holenderskich misjonarzy z regionów Abenaho i Nipsan.

Na przełomie lat 1995-1996 poprosiłem misjonarzy o możliwość kontynuowania nauki. Ewentualność taka dostępna była jednakże dopiero po przepracowaniu trzech lat i uzyskaniu wsparcia ze strony sponsorów. By móc nadal się uczyć opuściłem holenderskich misjonarzy z YAPKESMI i udałem się do Dżakarty, a następnie do Bandungu. Tam towarzyszyłem wielebnemu Socratezowi Sofyanowi Yomanowi i jego rodzinie – ojciec Yoman prowadził wykłady w Instytucie Biblijnym Tyranussa Cimahi w Bandungu. Moim kolejnym przystankiem w latach 1996-1997 była Akademia Rybołówstwa w Yogyakarcie (Akademi Perikanan Jogyakarta). Wtedy też zaangażowałem się i zacząłem aktywnie współpracować w papuaskim ruchu studenckim z Yogyakarty, łączącym Zachodnich Papuasów od Sorong do Merauke. W roku 1997 papuaski ruch studencki z Yogyakarty zadeklarował utworzenie Forum o nazwie „Ruch Studentów, Młodzieży i społeczności Irian Jaya (GEMPPAMI), obierając braci Andy’ego Asmurufa jako przewodniczącego oraz Yapheta Agapę jako sekretarza generalnego. W tej deklaracja papuascy studenci z Yogyakarty stworzyli szerokie porozumienie i zaangażowali się w walę o poprawę praw i losu  zachodniopapuaskiego ludu, którzy żył w ubóstwie. Na podstawie zobowiązań zawartych w tej deklaracji 4 maja 1998 r. odbyła się pierwsza demonstracja przed biurem prowincjalnego parlamentu w Yogyakarcie (DIY – Daerah Istimewa Jogyakarta) podczas której przedstawiono następujące postulaty:

1. Zatrzymanie operacji militarnych (DOM) na terenie Papui Zachodniej
2. Zatrzymanie programu transmigracji
3. Wstrzymanie Programu Planowania Rodziny
4. Zatrzymanie ludobójstwa (destrukcji rasowej) i etnobójstwa
5. Rewizja Aktu Wolnego Wyboru (PEPERA 1969) i przeprowadzenie referendum

Drugą demonstrację GEMPPAMI zorganizowano w Dżakarcie w dniu 20 lipca 1998 roku. Podczas jej trwania podniesiono flagę Morning Star. Wydarzenia te zainicjowano przed biurem UNDP/Perwakilan PBB (czyli przed biurem reprezentacji ONZ) na ulicy Tarmini w Sarinah. W lipcu 1998 roku stu członków ruchu studenckiego, łącznie ze mną,  wróciło do Papui Zachodniej w celu konsolidacji ruchu i wprowadzenia naszych idei w czyn. Przyczyną naszego powrotu było również narastające napięcie wokół Timoru w latach 1998-1999. Bazami dla tej grupy studentów stały się wkrótce miasta takie jak Nabire, Jayapura i Wamena. W sierpniu 1999 ponownie wróciłem do Jogyakarty by wznowić naukę w Wyższej Szkole Języków Obcych LIA w Jogyakarcie kontynuując poziom S1 związany z poznawaniem literatury angielskiej.

W latach 1999-2005 stałem się stałym członkiem i aktywnym organizatorem w międzynarodowym Sojuszu Studentów Papuaskich (AMP International). Fakt ten niezwykle silnie wpłynął na ugruntowywanie się w mej duszy patriotyzmu i odwagi w walce o prawdę. Dbaliśmy wtedy szczególnie mocno o łączność AMP ze światem zewnętrznym oraz przykładaliśmy niezwykłą wagę do promowania rozwoju świadomości politycznej Papuasów, konsolidacji w regionach, do międzynarodowej kampanii poświęconej łamaniu praw człowieka oraz publikowaniu artykułów.

W roku 2003 policja z Jayawijaya podczas aresztowania mojej osoby, obcięła mi bagnetem dready wyrażając w ten sposób pogardę dla fryzury kojarzonej przez Indonezyjczyków z nieodłącznym emblematem Organizacji Wolnej Papui (OPM). W czasie tego zatrzymania byłem torturowany przez policjantów.

Po tym wydarzeniu powróciłem do Jogyakarty by zakończyć naukę na poziomie S1 z literatury angielskiej. W końcu po opuszczeniu szkoły w 2004 roku udałem się do Papui Nowej Gwinei a stamtąd powróciłem do Jogyakarty. W 2005 roku ponownie byłem w Papui Zachodniej, zbierając i archiwizując materiały dotyczące łamania praw człowieka w mojej ojczyźnie. W tym też czasie wystąpiłem w filmie Dominika Browna „Forgotten bird of paradise”, gdzie można mnie zobaczyć w scenie z Yusakiem Pakage.

W dniu 16 października 2008 roku zorganizowałem pokojową demonstrację by wesprzeć Międzynarodowych Parlamentarzystów dla Papui Zachodniej (IPWP) w Londynie. Po tej demonstracji został aresztowany Buchtar Tabuni (chciałbym tutaj dodać, iż niedługo po tych wydarzeniach 19 listopada w Post 7 w Sentani  wraz z Buchtarem Tabunim właśnie, oraz Hubertusem Mabelem, Mako Tabunim oraz Victorem Yeimo utworzyliśmy KNPB – czyli Komitet Narodowy Papui Zachodniej). Dnia 17 października zwołałem konferencję mającą na celu walkę o uwolnienie Buchtara Tabuniego. Miała ona miejsce w Parku Pamięci Theysa Eluaya w Sentani (Jayapura). Zostałem aresztowany na podstawie paragrafów 106,160 i 110 indonezyjskiego kodeksu karnego za napaść, publiczne namawianie do przemocy i nieposłuszeństwo wobec władzy. W więzieniu byłem pozbawiany wody, nie miałem możliwości kontaktowania się z moim prawnikiem, byłem bity pałką i stosowano wobec mnie przemoc werbalną.

Proces rozpoczął się 6 maja 2009 roku. Dnia 9 września 2009 r. zostałem skazany na 2 lata pozbawienia wolności, jednak już 14 grudnia 2009 r. wyszedłem na wolność. Jako aktywista walczący o prawa człowieka musiałem cały czas zmagać się inwigilacją i groźbami śmierci, zarówno wobec mnie jak i mojej rodziny. Bez przerwy podążały za nami samochody z czarnymi szybami, dlatego tez przez kilka miesięcy ukrywałem się z rodziną w lesie. Dnia 4 grudnia 2010 zostałem ponownie aresztowany tuż przed odlotem do Hong Kongu, gdzie miałem przejść kierunkowe szkolenie w zakresie praw człowieka w siedzibie Azjatyckiej Komisji Praw Człowieka (AHRC).

Policja uzasadniała, że powodem zatrzymania stała się flaga Morning Star, która była zamieszczona na tapecie mojego laptopu. W ramach specjalnej autonomii w 2001 roku przestała być ona symbolem zakazanym ale potem w roku 2007 ponownie znalazła się na cenzurowanym na mocy dekretu prezydenckiego 77/2007. Dnia 22 lutego 2011 r. zostałem ułaskawiony, mimo to cały czas i tak siedziałem w więzieniu w Doyo w Papui Zachodniej. Dnia 1 lipca 2011 r. moja rodzina, w tym Yason Sambom (który również zachodniopapuaskim aktywistą), byli już zniecierpliwieni tym bezprawnym odosobnieniem. Postanowili wnieść skargę do prawników i Ministerstwa Praw Człowieka

26 lipca 2011 roku wreszcie mnie uwolniono. Relacje z nadużyć jakich się wobec mnie dopuszczono przedstawiłem w gazecie Tabloid Jubi, wyrażając żal, że choć list z Biura Departamentu Praw Człowieka w sprawie mojego wyjścia z więzienia przyszedł już 31 marca, to byłem wciąż pozbawiony wolności. Powiedziałem wtedy, że nie będę wolny dopóty, dopóki wszyscy Zachodni Papuasi nie będą wolni od kolonialnego ucisku. Wiedząc, że nie jestem bezpieczny aż do 15 marca 2013 roku ukrywałem się w lesie. 16 marca 2013 roku uciekłem wraz z rodziną samolotem do Papui Nowej Gwinei. Wylądowaliśmy 17 marca w Aitape. Obecnie żyję jako zachodniopapuaski uchodźca w Papui Nowej Gwinei w prowincji East Sepik (Sepik Wschodni) w dystrykcie Maprik. Mieszkam we wsiach Maigagun i Wulikain. Jestem członkiem Parlamentu Narodowego Papui Zachodniej (PNWP) oraz rzecznikiem prasowym Armii Wyzwolenia Narodowego Papui Zachodniej / Organizacji Wolnej Papui (TPN/OPM).

Kliknij aby zobaczyć mój list uwierzytelniający, potwierdzający fakt, iż dowództwo TPN/OPM wybrało mnie na tę funkcję:

„W imieniu Boga, Natury i kości Bohaterów Rewolucji, którzy nas poprzedzili, a także walczącego narodu Papui Zachodniej dowództwo TPN-OPM wybiera na rzecznika prasowego Sebby’ego Samboma”

Metodologia mojej działalności obok funkcji prasowych obejmuje również wizualne dokumentalizowanie wydarzeń i wystąpień związanych z szeroko pojętym ruchem zachodniopapuaskim. Poniżej prezentuje niektóre z uwiecznionych przeze mnie nagrań filmowych:

 

Pragnę całe swe życie poświęcić na walkę o niepodległość mojego narodu i nie spoczną póki wraz narodem Papui Zachodniej nie osiągnę tego celu!

**************************************

Powyższy tekst powstał na podstawie:

1. „Background and Biodata of Sebby Sambom”

2. „Profile of Sebby Sambom”

Opracowanie i przekład tekstu: Rafał Szymborski

****************************************************

 

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Artykuły i oznaczony tagami , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s